Zoals al eerder opgemerkt door me ga ik er graag samen op uit. Vandaag fotobuddy Ronald Verwijs opgezocht in zijn speeltuin, de Betuwe. Hoewel er iemand anders is die zich de naam Betuwefotograaf heeft toebedeeld, ben ik van mening dat Ronald de echte betuwefotograaf.nu is.

Betuwefotograaf.nu

Hilarisch moment in de boomgaard met Ronald Verwijs, altijd lachen met de Betuwefotograaf.nu

Waarom ik vind dat hij de ere titel betuwe fotograaf verdiend? Simpelweg omdat hij zoveel mooie beelden iedere dag laat zien van deze regio dat ik daar gewoonweg van onder de indruk ben. Zeker als je er zelf door heen rijdt, dan denk je telkens weer; hoe doet hij het toch. Ook zijn gastvrijheid om je al deze plekjes te laten zien en ervaren tijdens, vroege ochtenden, late golden hours op trappetjes in een boomgaard langs de kant van de weg of overdag in een volop bloeiende kersenboomgaard, niets is Ronald te gek. En geloof me als er iemand is die met 2 vingens in zijn neus een 365 dagen fotoproject kan doen is Ronald wel. Iedere dag schiet hij weer nieuwe verse beelden met zijn camera of Drone. Een klein nadeel heeft ronald wel, hij is prettige gestoord en eigenwijs. Maar ach dat zijn de meeste kunstenaars. Eh overigens, je bekijkt zijn foto’s met de drone of zijn camera op zijn facebook pagina, https://www.facebook.com/Betuwecopters.nl/?fref=ts  of https://www.facebook.com/ronald.verwijs?fref=ts  Tot zover over fotobuddy Ronald en voor mij daarom Betuwefotograaf.nu J

Zoelen

Sigma 50 mm. Art f/8, 1/80e ISO250. Zicht op Zoelen met links molen de Korenbloem en rechts de kersenboomgaard aan een meanderende rivier de Linge.

Dankzij Ronald vandaag wederom naar de Betuwe getogen, om samen met hem de verse bloesem vast te leggen. Op ruim een half uur rijden van Huissen ligt het schitterende pittoreske dorpje Zoelen in de Betuwe aan de Linge. Dat is een van de plaatsen waar ik eigenlijk jaarlijks altijd wel een keer in het voorjaar te vinden ben. Donderdag was ik er al even wezen kijken, maar toen was de kersenboomgaard nog maar amper in bloei.

Yongnuo EF YN 50mm f/1.8 1/8000e ISO200. Ready for take off, Ronald geeft een drone demonstratie

Bloesem en vier 50 mm. lenzen aan de tand voelen

Terwijl Ronald zijn drone aan het uitlaten was, ben ik de boomgaard in gedoken om middels een opstelling met statief, de vier 50 mm. lenzen op hetzelfde onderwerp te laten focussen, met dezelfde diafragma’s en focuspunt. Een soort van 50 mm. praktijktest.

 

Praktisch vergelijk

 Canon EF 50 mm. f/1.8 STM op f/2.8 tijdens het praktische vergelijk in de kersenboomgaard

Wel erg leuk om te doen  fotograferen met 4 verschillende 50 mm. lenzen die in het gebruik hun echte karakter en dus mijn oordeel zichtbaar maken. De Sigma is majestueus, opvallend, zwaar, scherp en snel. Daarentegen is de Yongnuo is licht, onopvallend, erg voordelig in aanschaf (12 Yongnuo’s voor 1 Sigma Art) en doet het eigenlijk best goed als je geduld kunt hebben met de rete trage AF. Mag je ze vergelijken, nee vind ik niet.

Wat valt op?

Met de Sigma Art kun je redelijk op f/1.4 iets vastleggen, met de Zeiss Planar die volledig manual focus is krijg ik geen scherp beeld op f.1.4. Beide f/1.8 lenzen produceren heel behoorlijke foto’s op f/1.8! Maar de Yongnuo moet je dan wel eerst even handmatig laten scherpstellen, want de autofocus vond het maar wat lastig. Nu we het toch hebben over scherpstellen (focussen), hier heb je met de Sigma totaal geen last van en de Canon STM doet het iets minder vlot dan de Sigma Art, maar de Yongnuo laat hier zijn zwakte zien.

Alle lenzen heb ik vol open (f/1.4 of f/1.8), f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, f/11 en f/16 hetzelfde onderwerp laten fotograferen. Daarin zie je duidelijk dat de Zeiss de mooiste zachte achtergrond creëert op f/2.8. Ondanks dat het bewolkt was zie je in de foto’s toch wat licht doet, bij de Zeiss werden de kleuren er extra mooi door t.o.v. de andere foto’s J

Links de Zeiss ZE 50 mm. Planar op f/2.8 en rechts de Yongnuo 50 mm. op f2.8

Vanaf f/4 zie je dat alle lenzen scherp zijn en dat je fraaie scherpte-diepte resultaten kunt tonen. Ik zie zo op het oog in Lightroom ook ondanks vergelijken op volledig scherm amper verschillen in beeldkwaliteit. Die zullen vast in andere testen te vinden zijn, bijvoorbeeld via DxOMark.com, dus daar waag ik me verder maar niet meer aan 😉

Links de Yongnuo op f/8, rechts de Sigma op f/8

De Yongnuo zul je best schik van hebben als je deze incidenteel gebruikt, maar ga je vaker de 50 mm. gebruiken dan is de Sigma de meest duurzame keus. Dan heb je nog de Zeiss. Wat een brok kwaliteit als je lens ziet en voelt. Manual focus is leuk, maar ik begin zo onderhand wel aan mijn ogen te twijfelen, i.c.m. liveview en mijn canon 5DMKIII. Ik blijf draaien aan de  focusring. Kortom goed opletten en vooral geschikt voor rustige composities, maar wel erg mooie kleur en onzachte achtergrond. En dan, ja dan blijft de opvolger van Canons plastic fantastic over, de nifty fifty  Canon EF 50 mm. f/1.8 STM. Fractioneel duurder (EUR 30,00) t.o.v. de nieuwe plastic fantastic Yongnuo en daarmee eigenlijk de beste prijs-kwaliteit van alle vier de 50 mm. lenzen die ik nu in gebruik heb.

Prijs-kwaliteit

Persoonlijk begeer ik de Sigma Art 50 mm., wat een gave beelden maak je er mee, maar iets in me zegt dat er ook nog de f/1.8 STM van Canon is die eigenlijk op alle fronten gewoonweg de beste keuze is kijkend naar gewicht, beeldkwaliteit, auto focus en prijs. Enige nadeel dat ik me kan bedenken is dat ik een 49 mm. filterring moet aanschaffen als ik er filters op zou willen gebruiken. En toch die Sigma……… het laat me niet los…..

Impressie van vandaag