Fotograferen op het selfie plein

Soms kom je dankzij je werk op interessante plaatsen. Afgelopen week stonden er meetings voor mij op ons kantoor in Frankrijk in de buurt van Parijs gepland. Gelukkig was er tijd op de laatste dag in de namiddag door Parijs te lopen en mijn terugreis met 1 overnachting te verlengen. Dus bedacht dat de camera mee ging incl. statief, we hebben immers niet voor niets geïnvesteerd in een lichtgewicht carbon statief. Het idee: fotograferen van het Louvre in het blue hour met de Irix 11 mm. Maar omdat ik dus overdag ook wat tijd zou hebben om te wandelen door de stad ook de standaard 24-70 mm. en voor de zekerheid de Sigma 100-400 mm. telelens mee in de tas.

Blue hour change of plans

‘Plans are nothing, planning is everything’. Vooraf had ik als plan om het Louvre te fotograferen. Waarom, de mix van architectuur, vorm, licht en water zou er voor mij aanwezig zijn. Dat spreekt mij enorm aan in opnames in het blauwe uur. Okay ik weet het is een cliché foto onderwerp, vele fraaie foto’s zijn er al online van te vinden, maar toch ik wil dit graag zelf ook vastleggen en mijn gevoel erin zien te leggen.

Dus toen duidelijk werd dat ik ’s middag rond half 4- 4 uur in Parijs kon zijn uitgezocht hoe er te komen. Ik moet zeggen, de metro in Parijs is vrij overzichtelijk en met de hulp van Google maps vind je snel en eenvoudig je weg. Dus ruim bij tijds liep ik richting het Louvre. Yes, geen grote hijskranen in de omgeving zichtbaar. Dus het plein opgelopen en al direct zag ik het. Dit ging hem hier niet worden! De vijvers waren leeg, dus de fonteinen deden ook niet mee. Maar nog erger, het fraaie gedeelte van het Louvre, de kenmerkende glazen pyramide was ingepakt met zwart en wit doek! Het beoogde plan verdween voor mij daarmee als sneeuw voor de zon. Wel een mooi voorbeeld dat als je tijdig ergens bent, dus je planning erop afstemt je daarmee ook tijd inbouwt om je plan bij te stellen. Ik baalde hier wel van, want juist voor dit doel had ik nog de Irix Blackstone Ultrawide 11 mm. f/4 lens bij me, waar ik eerstdaags een gebruiksimpressie voor Zoom voor zal opleveren in de vorm van een artikel met wat foto’s. Pracht lens overigens kan ik al wel verklappen.

Plan B

Dus dan maar mijn back up plan, wetende dat vanaf het Louvre ik of naar de Champs Elysee, La Defense of de Eiffeltoren kon gaan. Zelf had ik van tevoren al bedacht dat ik de Eiffeltoren wilde doen van Trocadéro om zo een hoger gelegen shot te maken van stad Parijs en de Eiffeltoren. Ook bewust  omdat ik wist dat er rondom de Eiffeltoren veel bouwwerkzaamheden zijn. Rondom de Eiffeltoren nog wel even bedacht of ik niet een shot door een straat kon nemen, maar vond het er te rommelig met auto’s en vooral niet geschikt voor blue hour fotografie, waar je idealiter meer lucht in je foto nodig hebt. Dus op naar Trocadéro of te wel het Palais de Chailot.

Palais de Chaillot, Tracadéro of te wel het Selfie plein


Het Palais de Chaillot (door de Parijzenaar ook wel Trocadéro genoemd) ligt aan de rivier de Seine tegenover de Eiffeltoren in het 16e arrondissement aan de westkant van Parijs. Het paleis is net als de Eiffeltoren gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1937 op de fundamenten van het Palais du Trocadéro. Op 10 december 1948 werd hier de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens vastgesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Van 1952 tot 1959 was het hoofdkwartier van de NAVO hier gevestigd. (Bron: Wikipedia)

Iedereen fotografeert

Daar sta je dan rond 4 uur op Trocadéro. Blue hour zou tussen 17.15 en 18.00 uur zijn. Dus ruim de tijd. Met pijn in mijn voeten, want ik had simpelweg de verkeerde schoenen aan om zo veel op te wandelen! Enfin, dat ter zijde. Vol verwondering heb ik daar op Trocadéro mijn mede toeristen staan gadeslaan. Je hebt vanaf hier immers een fraaie blik op de Eiffeltoren en ook de kenmerkende koepel van het Hôtel des Invalides en de stad Parijs. Gelukkig was het gouden uur mooi gevuld met wolken en fijne kleuren om te fotograferen. Maar nog veel leuker was het om te genieten van wat er zich om mij heen afspeelde.

Alleen maar fotograferende, filmende en selfie makende mensen om mij heen! En alleen maar oog voor zichzelf, hun selfiestick en op een of andere manier de Eiffeltoren in de achtergrond. En ik, ik stond daar te wachten op het aangaan van de verlichting van de Eiffeltoren om mijn avondopname op klassieke wijze te maken. Ik was met een Canadees op dat moment de enige die er op traditionele manier bezig was met fotografie om zo mijn beleving vast te leggen.

Beheers je rechterwijsvinger

Fotografie anno nu, super populair en zo verschillend. En toch gebeuren er dan leuke dingen, een jonge man uit India, een gezin uit Iran en een groep mannen uit Azië vroegen me allemaal of ik ze op de foto wilde zetten, op klassieke wijze zonder selfiestick…. En dat moet zo blijven, want alleen maar met jezelf en je selfiestick bezig zijn, daar ontdek je niets mee. Het was namelijk bijzonder leuk om daar te staan en zo in contact te komen met deze wereldreizigers… en toen ik gisteravond Frans Lanting in college tour zat te beluisteren en waarin hij zo ongeveer op het einde zei; ‘beheers je rechterwijsvinger en ga ook op in het moment, geniet, dan komt die mooie foto vanzelf’ moest ik wel even lachen, want ik heb genoten en die foto met dat gevoel, die herinnering die ik nu bij deze foto heb gemaakt. Kortom: ‘Make Your Memory Today’ – vastleggen, beleven en herbeleven.

Fijne zondag.

Impressie Parijs