In het voorjaar van 2025 introduceerde Sony het gloednieuwe FE 400-800mm f/6.3-8.0 G OSS objectief. Ik was direct enthousiast om te ontdekken hoe het zou zijn om met een telezoom objectief van meer dan 400 mm te fotograferen. In deze blog geen super technische review, maar een verslag van 10 dagen waarin ik de lens in diverse settings heb gebruikt. Met dank aan CameraNU, Sony Benelux, Sander Grefte en John Goossens voor het tot stand komen van deze blog.
De vraag die ik mezelf stelde is of dit objectief een mooie aanvulling zou zijn op mijn Sony 100-400mm f/4.5-5.6 GM OSS. Na twee fantastische vogelworkshops met Danny Slijfer, wilde ik weten of deze lens nog meer plezier zou brengen aan het fotograferen van vogels. Via mijn vrienden bij CameraNU kon ik de super son(y)ische Sony 400-800mm. lens te leen krijgen. Zo haalde ik midden mei dit gloednieuwe objectief op bij Sony.
Technische details van de super son(y)ische 400-800mm f6.3-8.0 G OSS super zoom
Boven de nieuwe Sony 400-800mm telezoom lens vs. onderzijde de kleine en haast compact lijkende Sony 100-400 lens.
Met een gewicht van bijna 2,5 kg en een lengte van ongeveer 35 cm is de super son(y)ische Sony 400-800mm. lens, mede dankzij de strakke witte afwerking, een opvallende lens. Recentelijk zag ik de Sigma 300-600 in levenden lijve, die is nog een slag groter! Dit soort mega telelenzen zijn niet ongebruikelijk. Ik heb eerder kennisgemaakt met de Sigma 150-600 en 60-600 mm zooms, en de Sony 200-600 mm is ook geen vreemde voor me. Met een maximale lensopening van f/6.3 op 400 mm en f/8 op 800 mm is de lens niet per se lichtsterk, maar wel scherp en geeft prachtige achtergrondonscherpte. Met camera’s als de Sony A7IV en A7RV en de software voor ruisreductie zijn hogere ISO-waarden geen probleem meer. De lens ligt lekker in de hand, is goed gebalanceerd, de knoppen zijn prettig geplaatst en de zoomring is direct onder handbereik. Dit alles bleek later van groot belang.
Eerste ervaring met de super son(y)ische zoomlens
Tijdens deze eerste avond ontdekte ik al snel dat de beeldstabilisatie ongekend is met deze lens. Niet helemaal scherp maar i.c.m. Topaz Photo Ai een acceptabel resultaat, ondanks de 1/50e, ISO100, f/8 op brandpunt 800 mm!!! Of te wel ondanks mijn fout toch deze foto.
De eerste avond dat ik de super son(y)ische Sony 400-800mm. lens in mijn bezit had, ging ik direct op pad naar park Lingezegen, dat in mijn achtertuin ligt. Wat me direct opviel, was dat met de 400-800 lens alles al snel dichtbij is. De ‘birdscape’ foto’s zijn op deze locatie uitdagend om te maken, iets waar Danny Slijfer me over inspireerde. Het gewicht van het objectief viel mee als je de lens draagt. Maar laag bij de grond uit de hand fotograferen was uitdagender. Niet zozeer door de lens, maar door mijn balans en dan in een gekke positie voel je het gewicht van de lens wel. Tijdens de periode dat ik de lens te leen had, gebruikte ik geen statief of eenpootstatief, behalve in de fotohut waar de camera op een lensgondel was gemonteerd. Ik hoopte met deze lens snel te kunnen reageren op kleinere vogels. Uiteindelijk concludeerde ik dat de beeldstabilisatie tussen lens en camera uitstekend samenwerkt, zoals in bovenstaande opname wel te zien is, want 800 mm. en 1/50e seconde sluitertijd.
Wat ontzettend leuk om te lezen Dave. Die foto’s van de terletse heide zijn erg gaaf en dat visdiefje in high key bij park lingezegen vond ik ook erg mooi.
Van het weekend toch maar eens mijn foto’s van de vogelhut verder bewerken, al is het met een magere 560mm 😉
magere 560 mm. Ik teken ervoor hoor… en zag al mooie beelden. Tot snel!