Als herfst de winter ontmoet
Als je me nu zou vragen welke is de drie van je favorieten delen van de herfst, de vroege, kleurrijke of de late herfst, dan zeg ik nu de late herfst. Wie snel naar beneden scrolt ontdekt direct waarom. De kleurrijke herfst was geweldig met vele kleurrijke momenten, kijk hier maar in mijn blog over dit deel van de herfst. Ook de vroege herfst waar heidekoorts en herfstkriebels elkaar ontmoeten was bijzonder. Denk maar aan die fraaie momenten op de Dutch Serengeti met mist, nog een toef bloeiende heide en zonneharpen in het bos.
Prelude late herfst
Herfstkleurern van de late herfst 2024
Maar toch de late herfst was eigenlijk al geslaagd en direct klaar toen de maand December nog moest beginnen. Want de late herfst kende direct een hoogtepunt waar ze de hand schudde met de winters, maar daar later meer over. Dankzij de kleurrijke herfst had ik flink de herfstkriebels. Door mijn ‘overspannenheid’ en feit dat ik vrijgesteld was van werk, kon ik er veelvuldig op uit. Simpelweg dankzij de helende werking die de natuur op me heeft. Ik nam eigenlijk tijdens het wandelen hoogstens 1 of 2 objectieven mee en het statief bleef meer in de auto dan dat ik het meenam. Buiten zijn, eruit zijn en wandelen was de hoofdzaak. Als er een foto mee naar huis te nemen was dat mooi meegenomen. Alleen dankzij de fantastische condities waren er veel momenten waarop ik die bijzaak aan de hoofdzaak kon toevoegen.
Een nieuwe locatie voor de herfst
Dankzij die mooie momenten op bekende plekken die ik bezocht had tot dusver was het tijd om ook nieuwe locaties te ontdekken. Een locatie die ik een paar keer uit de ooghoeken vanuit de auto had gezien, maar tot dan had ik geen idee wat ik er kon aantreffen.
De berken en dennebomen voor het bruine van de heide.
De mist werd dikker en dichter wat voor mooie separatie zorgt en de grillige vormen van de berk benadrukt.
Wederom was het stemmingsvol weer. Het lage druk gebied dat al dagen lang rustig weer had bezorgd, deed weer van zich gelden met in de ochtend zeer laag hangende bewolking, of te wel advectieve mist. Dit leerde ik ook in de late herfst dankzij mijn deelname aan de workshop weer & planning verzorgd door Paul Begijn voor Dutch Photo Academy. Een echte aanrader deze workshop. Zoek je meer inspiratie alvast voor fotografie in de herfst kijk dan eens op deze webpagina van me.
Haasten om op tijd weer thuis te zijn
De felle gouden kleuren en vorm van deze jonge beuk trekken al van heinde en verre de aandacht bij mij
Direct werd mijn aandacht getrokken door de berkenbomen in combinatie met de nevel. Wat een sfeer, maar ook uitdagend om te fotograferen. Als ik een klein stukje verder loop wordt in de verte mijn aandacht getrokken door een fel uitbundig gekleurde berkenboom. Ik loop er wat om heen en vind mijn compositie. Langzaam aan lost de mist wat op, maar dan ben ik pas op een derde van het gebied. Verderop wordt mijn aandacht getrokken door onderstaande beeld.
Fotogeniek berkenbomenbos
Blijft wel de vraag: “Waarom zijn de berken al zo ‘vroeg’ zonder bladeren?”. Deze ochtend was het ook spelen met compositie. Wat werkt wel, vormen, patronen en hoe om te gaan met alles wat onrust veroorzaakt in de foto’s. Kortom het was heerlijk spelen met de camera en de twee lenzen die ik mee had, respectievelijk de Sigma 50 mm. en Sigma 70-200 mm.
Op zoek naar vormen, kleuren in de late herfst
Uiteindelijk heb ik de meeste beelden weer gemaakt met de Sigma 70-200 mm. en de camera op 16:9 als aspect ratio staan. Wat een verkenningstocht moest worden, werd een fantastische fotografie ochtend, waar voor de 3e keer in korte tijd ik me moest haasten om op tijd thuis te zijn.
Van kleurrijke herfst naar vurige kleuren in de late herfst
Het weekend staat voor de deur en ik besluit naar mijn herfstplekje van 2024 te gaan. Als ik aankom, het licht en de sfeer fraai is begint het allemaal niet zo voorspoedig. We hebben het op de social media altijd over onze mooiste momenten en successen. Ik kan uit ervaring vertellen dat het niet alleen maar feest is. Okay heel vaak wel, maar soms ook niet. En vandaag was weer zo’n ochtend.
Prutsen tijdens de herfstkriebels
Ik haal de Sony A7IV uit mijn tas, plaats deze op mijn Benro statief en guess what? Hij doet het niet! De camera is aan, maar het beeld is zwaar onderbelicht en wat ik ook doe de camera reageert nergens op. Ondertussen is er nog wat nevel en het zachte zonlicht maakt een mooi sfeertje. Een beeld dat ik niet kan vastleggen. Zet de camera uit, maar ook hier gebeurt niets. Dan maar de accu eruit en opnieuw erin. Yes gereset maar weer hetzelfde issue. Geheugenkaartjes verwisseld en een andere batterij erin. Yes het werkt, maar het mooie licht is weg! Balen dit. De weken erna ook weer met de A7IV gewerkt, maar deze storing die ik begin oktober ook had terwijl ik de edelherten op de Terletse heide fotografeerde heeft zich niet meer aangediend. Vreemd. Gelukkig kwam er nog wat licht, de nevel was wel grotendeels verdwenen, maar dik tevreden maak ik weer foto’s.
Na dit voorval stop ik op een kruising in het bos. Een plekje waar ik normaliter aan voorbij was gelopen. Maar nu dankzij de kleuren, de verschillende soorten bomen en het beetje nevel dat er nog is. Maakt het voor mij een heerlijke plek om te fotograferen.
Ik vervolg mijn wandeling naar de plek die ik in het begin van deze herfst had gevonden. Ook hier zie ik het gedurende deze herfstperiode veranderen. Ik bof steeds met de weersomstandigheden en maak een paar nieuwe beelden. Leading lines, paadjes in de herfst ik houd ervan. Verrassend genoeg heb ik vrij weinig lanen gefotografeerd tot dan. Onderstaand een paar foto’s van deze plek, met ook een paar beelden van de vroege herfst.
Fotowandeling om de najaarskriebels levend te houden
Dat weekend vind ook de fotowandeling plaats. Opnieuw lekker door Mariëndaal, ’t Hooge Erf, Warnsborn en Lichtenbeek wandelen met een gezellige groep fotografen. Dit keer is het geen spektakel vlak na zonsopkomst. Wel een bui die voorbij trekt, maar een heerlijke ochtend voor fotografie in de late herfst. Want we boffen dat er nog niet echt een storm is geweest die dan massaal de bladeren van de bomen blaast. Het verbaasd me dat hoe vaak je ook ergens kunt zijn, je toch weer steeds nieuwe invalshoeken vindt om te fotograferen.
