Een klein beetje water, een statief waarvan de middenzuil onderste boven kan. Een cameragondel en een groothoeklens. En dan geduldig wachten en timen dat de Arnhemse Trolleybus voorbij komt. Dat is wat je hier ziet in een van mijn favoriete type beelden die ik graag in het blauwe uurtje of in mijn avondfotografie maak. Het hoort voor mij thuis in dit overzicht omdat mijn fotografie roots hier liggen, avondfotografie en light trails.

Ik loop het strand op. De zon is al wat diffuus en die kan ik mooi uit beeld houden. Ik kies bewust er voor om over te belichten en voila het zomerse strandbeeld is gemaakt. Inspiratie: James Popsys. Dit in de winter zien en ik heb direct heimwee naar de zomer en de vakantie.

“Mag ik nog even langs het kerkje van Den Hoorn fietsen, vraag ik aan mijn vrouw”, als ik voor de tweede keer die dag er wil foto’s maken in Juli. Het is volop zomer, maar de wolkenluchten wekken een iets andere indruk. Ik kan daar zo van genieten van die Texelse luchten. En als dan even later de zon doorbreekt, het polarisatiefilter de kleuren wat warmer helpt maken, de schapen ook nog steeds fijn in beeld zijn, dan ben ik een happy fotograaf. 

Vaak fotografeer ik de vuurtoren vanaf een andere plek. Maar deze zomerse namiddag niet. Het is rustig op het pad en met de 16-35 groothoeklens erop, zie ik opeens dit plaatje door mijn zoeker. Soms kom je er al jaren en opeens zie je het. Een heerlijk moment om 5 uur ’s middags aan zee. Als ik deze foto zie brengt het me weer terug naar het ontspannen gevoel dat vakantie en Texel me biedt. Timingswise was het hoogstens afdrukken op het moment dat de radar op de vuurtoren mooi stond.

De maan opkomst fotograferen. Dat is waar Ronald Verwijs en Albert Dros hun specialiteit in hebben. Of ik kwam fotograferen. Ik zei eerst nee, want ik zat heerlijk buiten bij te kletsen met mijn vriend Remco die uit New York over was. Precies op tijd besloten we toch maar even te gaan kijken. Het leek hem als niet fotograaf wel leuk om het mee te maken. Zelf had ik het nog niet zo vaak gedaan. Dus terwijl we aankwamen lopen, zagen we al een klein beetje van de gloed van de maanopkomst. Ik positioneer me naast Albert, krijg wat tips en zoom in naar 250 mm.. Leg het tafereel vast, zie na deze foto’s van de maan een trein rustig Nijmegen binnenrollen, knijp mijn diafragma, verleng mijn sluitertijd en blend beide foto’s later thuis samen. Een laat blauw uurtje, precies op de goede plek de sluierbewolking en de trein die komt binnen rollen. Soms zit alles mee. Ook een bijzonder moment want anno nu kun je zo mooi met een juiste belichting op ISO3200 fotograferen. In dit geval met de Sony A7RV.

Die middag ben ik eerst nog de laatste bloeiende heide fotograferen op St. Anthonis. Het is eerst nog aangenaam nazomers weer. Vanuit het zuidwesten voorspellen ze slechter weer. Ik zie de wolken al aankomen, maak daar in de omgeving nog foto’s van. Onderweg krijg ik mee dat er een serieus buiencomplex via het zuidwesten over Nederland heen trekt. Als ik zelf over de Oversteek heen rijdt, zie ik dit buiencomplex en besluit terwijl het al onweert en bliksemt in de achtergrond naar de Oversteek te rijden. In korte mouwen stap ik uit, pak de camera en zie dit tafereel. Ik maak handheld dit beeld, verwonder me over hoe er wat licht is dat de brug oplicht en mijn eerste ‘rolwolk’ vastleg. 5 minuten later is de temperatuur 7 graden lager, de wind trekt enorm aan en ik stap maar snel in. Enkele minuten later trekt de onweersbuien en regen over me heen als ik de Oversteek achter me laat. Wat een bijzonder moment. Maar onweer, brrrhhhh niet mijn ding. Ik was blij in de auto te zitten en luister de aflevering van 30 minuten sluitertijd verder af.

“Ga je mee? We kunnen in de fotohut van Richard Verroen de steenuiltjes fotograferen met Sigma. Kun je gelijk de 300-600mm. F4 sports eens ervaren.”. aldus Remco Stunnenberg. Zo gezegd en gedaan en wat een prima start van de zomervakantie als je einde van je zaterdag naar de boshut rijdt. Terwijl het zachtjes begint te regenen en je installeert in de fotohut met voor je de monsterlijk mooie Sigma 300-600mm. f/4 lens op je Sony A7RV zit ik er goed bij. Het afwachten kan beginnen.Dat gevoel dat je ook nog eens opeens een steenuiltje ziet voor het eerst door de lens en dan 2 uur lang kunt fotograferen, krijg ik er nog kippevel van. Zo mooi om een steenuiltje te zien, zo fijn om met dit kwaliteitsobjectief te mogen fotograferen eens en dan later thuis de beelde op je 27″ 5K scherm te zien. Dan te beseffen wat dit voor stukje kwaliteit is deze lens. Wat een details, wat een mooie scherpte diepte en wat een mooie vogel. Maar die lens, echt heel heel heel heel erg bijzonder! (Sony A7RV + Sigma 300-600mm. Sports f/4 op 1/500e sec. bij f/4,0, ISO 2000 op 600 mm.)

Een heidekoorts ochtend eind Augustus samen met Wim Dekker op de Renderklippen. Nog fijn kleurende heide en voorzichtige herfstkleuren in de berkenboom. De Sigma 70-200mm. doelbewust op mijn Sony A7IV gemonteerd om mezelf zo te uit te dagen met 1 lens te werken. Nee de wolf zagen we niet, maar wel weer een fijne stapel foto’s mee naar huis en gezellig rond gewandeld met Wim. Het statief had ik in de auto gelaten en ook hier zie je weer een voorbeeld dat als je maar goed belicht, ISO3200 geen probleem hoeft te zijn. (Sony A7IV, Sigma 70-200mm F2.8 DG DN OS | Sports 023) op 1/125e bij f/7,1, 113,6 mm.

Wist je dat ik fotowandelingen verzorg samen met Dutch Photo Academy (van Ellen van den Doel). Op de website van DPA (zoals we dat in de volksmond noemen) vind je er alle informatie over. Leuke van fotowandeling is met gelijk gestemden op pad te zijn en dat je soms als je geluk hebt je lens ruilt met elkaar. In dit geval had Ineke Sijtsma haar Sony 200-600mm bij zich en zij was benieuwd naar de Sony 100-400mm. En zo wisselden we tijdens deze wandeling onze lenzen om. Eerst zagen we de Schotse hooglanders niet, we hoorden ze wel! Op het einde kwam alles goed en konden we ze op verantwoorde wijze vastleggen. Bijna was de 200-600 lens te krap, want deze meneer kwam toch sneller naar voren als ik dacht. Maar op 600mm. kon ik in portret modus en vanuit een laagstandpunt dit beeld maken. (Sony A7RV met Sony FE200-600mm F5.6-6.3 G OSS) 1/500e sec. f/8,0, ISO200 op 600 mm.

Sommige foto’s horen eigenlijk in je top 10. Deze ook, maar je er zijn altijd andere foto’s die nog hoger scoren. Keuzes maken in fotografie hoort erbij en dat begint al als je op de lokatie bent. Terwijl de zon boven de bergen in de achtergrond steeds hoger aan de hemel kwam, vond ik nog precies op tijd deze compositie. Door de zon wat naast de Rocca te plaatsen, het fraaie licht op de voorgrond zag, direct besloten om een focus stack te maken. 4 foto’s op verschillende focuspunten en dan een belichtingstrapje maken om uiteindelijk dit beeld te kunnen leveren. Alles klopt dan voor mij als de foto tot leven komt na dit nabewerkt te hebben, herbeleven noem ik dat. (1/2000e sec. bij f/10, ISO400 17 mm. (Sony FE16-35mm F2.8 GM op Sony A7IV)

Om 7 minuten voor 5 (in de ochtend) maakte ik deze foto. De wekker liep deze 11e juni rond half 4 af, zodat ik op tijd in Hellouw zou zijn waar ik samen met dé West-Betuwefotograaf Ronald Verwijs had afgesproken hier te fotograferen. Voor mij zat alles mee als je op dit soort vroege ochtenden buiten bent. Serieuze mist en fraaie pastelkleuren. In tegenstelling tot wat ik normaliter doe, besloot ik mijn 70-200mm. lens te pakken en in te zoomen naar 150 mm. Eigenlijk alle foto’s van deze ochtend erna, zijn leuk, maar deze was direct zo vroeg in de ochtend onovertrefbaar. Maar de hele dag heb ik deze ‘jetlag’ door het vroege opstaan wel gevoeld. (Sony A7IV, Sigma 70-200mm. F2.8 DG DN OS | Sports 023 op 150mm. 1/50e sec. bij f/2.8, ISO200.

Voor dag en dauw waren John Goossens en ik in de boshut. Een ree, havik, buizerd en deze appelvink kwamen voorbij. Het blijft altijd leuk om te doen een boshut of vogelhut te bezoeken. Zeker als je in prettig gezelschap bent, maar ook best wel opletten wat zich laat zien. En dan bij thuiskomst weer helemaal verbaasd zijn als je weer met veel te veel foto’s thuiskomt. Deze keer wilde ik het mezelf makkelijk maken, en stelde de camera in op zowel in RAW als JPEG fotograferen. in combinatie met de gloednieuwe Sony FE 6.3-8 G OSS 400-800mm lens kon ik deze foto maken. Zelfs op 800mm. was de eye autofocus trefzeker, ondanks dat de appelvink verstoppertje speelde achter de tak. Het zonlicht op het de kop van de appelvink was een prettige bijkomstigheid en zoals je ziet is de JPEG helemaal perfect. Ik heb niet eens meer geprobeerd deze RAW file te editen. (Sony A7IV + Sony FE 6.3-8 G OSS 400-800mm op 800 mm.  1/1000e sec. bij f/8,0, ISO2500)

Begin november beleefde ik 7 heerlijke fotodagen in Italië samen met Maarten Takens. De Apenijnen vormende het decor van fotografie. We kozen onze rust zorgvuldig en verdeelden om de dag de zonsopkomsten die we wilden beleven. Zo ook onze laatste ochtend waar Maarten een toffe plek bij de Corno Grande wist. Voor dag en dauw zaten we in de auto, die ons niet kon vertellen hoe koud het was. Ons vermoeden was wel rond het vriespunt hier op de vlakte waar we rond 2.000 meter zouden zijn. Dankzij het maanlicht was het pad naar de voet van de Corno Grande goed verlicht en door schemering bereikten we voor zonsopkomst de laatste halte naar boven toe. Een stijl stukje met links de diepte en rechts ook een flinke glooiing bergafwaarts. Voetje voor voetje nam ik de tijd om naar boven te lopen en dat alleen al was een hoogtepunt voor me met mijn hoogtevrees. Als beloning voor mijn moed, kreeg ik dit beeld met Maarten mooi op een top van een berg, maar ook nog eens een soort van cloud inversie te fotograferen. Een beetje onwennig maakte ik mijn foto’s maar naar enkele minuten stond ik te genieten, liep verder naar boven en genoot van het uitzicht. Letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt voor me. (Tamron E 28-200mm. F2.8-5.6 A071 op 49 mm. bij 1/100e sec. bij f/10, ISO200.)

Met een lezing voor CameraNU later die ochtend op de planning, hadden Sander en ik ervoor afgesproken op de Posbank om daar de lentekleuren te fotograferen tijdens zonsopkomst. Een heerlijk moment want eindelijk kon ik weer eens met de camera op pad met Sander, die weer zo goed als hersteld was van zijn schouderblessure. Leuk om samen lezingen te doen, maar nog leuker om dan ook nog steeds nu en dan samen te fotograferen. Als bonus kregen we die ochtend ook bezoek van de loslopende paarden van de Posbank. Wat een top start van de dag en wat een heerlijke zaterdag was dit. En als ik deze foto zie brengt het me weer terug naar dit moment, het samen beleven helemaal goud. (Sigma 70-200mm. F2.8 DG DN OS | 81.4 mm 1/13e sec. bij f/11, ISO 100.)

’s Ochtends was ik in Antwerpen voor mijn lezing blue hour fotografie voor CameraNU. Aangezien je dan ook op de terugweg snel aan zee kunt zijn, besloten om erna, ’s middags dus Ellen van den Doel op te zoeken. Het was zonnig en redelijk fris deze zaterdag in maart. Uit de wind, met de winterjas goed dicht en een muts op genoten we buiten van een kop koffie en besloten rond zonsondergang toch nog even naar Diskhoek te rijden. Een plekje die al langer op mijn verlanglijstje stond om te fotograferen. Ik herinner me nog goed dat direct mijn aandacht getrokken werd door het licht op het houten hekwerk. En dus besloot ik niet naar het strand te gaan maar hier boven te blijven. En zo wil het feit dat de mythe die aan Ellen van den Doel kleeft, miss kleurrijk weer gelukt was. de leading line en de kleuren in de lucht maken het een foto die niet in de top 25 mag ontbreken. (Sony FE 16-35mm F2.8 GM op 16 mm. 1/20e sec. bij f/16, ISO 100. HDR)

Shaken not stirred noem ik deze foto. Simpel weg omdat de subtiele verticale beweging het shaken van de camera dit fijne beeld opleverde. Intentional Camera Movement noemen ze het ook wel. (Sony FE 100-400mm F4.5-5.6 GM OSS op 1/13e sec. bij f/8,0, ISO320 op 132 mm. i.c.m. Kase black mist filter.)

Een ochtend waarop ik samen met fotocommunity een video over de heidekoorts ging opnemen. De video bekijk je hier. Als je weet waar je moet staan en dan geleerd hebt bomen los te maken van elkaar, de zon in de juiste hoek zit en de laagjes perfect passen. Dan loopt er een fotograaf je beeld in en is het plaatje compleet voor mij.  (Sigma 70-200mm. F2.8 DG DN OS | 75 mm. op 1/160e sec. bij f/8,0, ISO 100.)

Aan het begin van de avond was het nog zwaar bewolkt, maar later zagen we af en toe een waterig zonnetje er doorheen komen. We besloten samen later bij strandpaviljoen de Dikke Zeehond te gaan eten. Vonden een goed plekje met uitzicht op zee en naarmate de zonsondergang vorderde, we lekker zaten te eten kreeg ik steeds meer in de gaten dat dit weleens een hele fijne zonsondergang kon worden. Mijn camera spullen had ik bij me inclusief mijn set filters. Rond half 10 liet ik de koffie en het toetje voor wat het was en snelde het restaurant uit. Direct rechts ervan staan deze strandhuisjes en met de fraaie buienlucht boven de Noordzee was ik al vrij snel mijn compositie gevonden. Wat een ongekend sluitermoment was dit. (Sony FE 16-35mm F2.8 GM op 1/6e sec. bij f/11, ISO 100 + Benro Master series filters reverse Grad)

Als landschapsfotograaf ben ik regelmatig voor dag en dauw of in de avond buiten. Vaak kom ik thuis en heb dan weer de meest unieke kleuren gezien die de natuur ons biedt. Eindelijk had ik dit jaar de gelegenheid, om Heleen zo’n sluitermomentje te laten meemaken tijdens een nazomeravond wandeling langs de Rijn. Het schouwspel duurde maar enkele minuten, maar ik was zo vreselijk blij dat ik dit moment eindelijk een samen met haar kon delen, dat alleen al daarom deze foto onderdeel moest uitmaken van deze top 25. (panorama, Sigma 50mm F1.4 DG DN | Art 023 op 1/50e sec. bij f/2,2, ISO 160)

Sigma 70-200mm. F2.8 DG DN OS | op 1/15e sec. bij f/8,0, ISO 100 op 82,5 mm.